Święty Benedykt z Nursji

„Módl się i pracuj – Ora et labora. Bądź przekonany, według słów apostoła, że Bóg nigdy nikogo nad jego siły nie doświadcza, a jeśli na wzór Świętych będziesz toczył walkę przeciw pokusom, zostaniesz zawsze zwycięzcą."
Święty Benedykt z Nursji, San Benedetto da Norcia, (ur. ok. 480, zm. 21 marca 547) – eremita, mnich i opat, według tradycji autor reguły benedyktyńskiej. Jeden z ojców Kościoła, główny patron Europy, uważany za duchowego ojca wszystkich mnichów Zachodu. Urodził się około 480 r. w Nursji we Włoszech jako brat bliźniak św. Scholastyki. Na temat jego życia zachowało się niewiele danych, pochodzą one głównie z drugiej części Dialogów papieża rzymskiego św. Grzegorza Wielkiego. Pochodził z rodziny właściciela ziemskiego z okolic obecnie położonych w Umbrii. Mając dwadzieścia lat został pustelnikiem w Subiaco, gdzie najpierw pod opieką starszego mnicha, a potem samodzielnie prowadził życie pustelnicze. Tam zyskał sobie wielu uczniów. Odnaleziony po trzech latach, na prośbę pobliskiej wspólnoty mnichów, został przełożonym ich monasteru. Jednak surowość jego wymagań nie odpowiadała wielu z braci. Wobec nieporozumień z pobliskim klasztorem przeniósł się na południe i w roku 529 założył klasztor na Monte Cassino w miejscu dawnego pogańskiego sanktuarium. Reguła została następnie przyjęta przez wiele zachodnich klasztorów (do 1595 roku wykorzystywało ją ponad 100 zakonów). To dzięki jego regule zakonnej, opartej na modlitwie i pracy, Europa z barbarzyńskiej zmieniła się w chrześcijańską, a on sam uznany został za ojca cywilizacji europejskiej i nosi tytuł Patrona Europy. Święty zmarł w założonej przez siebie wspólnocie. Przed śmiercią przyjął Eucharystię i oddał duszę Bogu na stojąco, podtrzymywany przez uczniów, dlatego jest uważany za jednego z patronów dobrej śmierci.