„Najświętsze Serce Pana Jezusa- zbawienie i nadzieja dla świata”
Życie Kościoła na przestrzeni całej jego historii jest nieustannym hymnem wdzięczności i uwielbienia Miłości Bożej, która objawiła się w Jezusie Chrystusie. Najświętsze Serce Pana Jezusa zaczęło bić i promieniować miłością ludzką i Boską w chwili, gdy Maryja Dziewica powiedziała do Archanioła Gabriela: "Niech mi się stanie według słowa twego". Niepokalane Serce Maryi stało się żywą świątynią, w której nieustannie składana jest cześć Boskiemu Sercu. Dlatego Ona jako jedyna w pełni poznała tajemnicę miłości Najświętszego Serca Jezusai w doskonały sposób była z Nim zjednoczona we wszystkich Jego poruszeniach, myślach, uczuciach i boleściach.
Początek kultu Serca Jezusowego stanowiła chwila przebicia włócznią boku Jezusa na krzyżu. Pierwszymi jego czcicielami było grono przyjaciół Jezusowych obecnych pod krzyżem,
z Maryją Matką i umiłowanym uczniem Janem. "Zbawiciel kazał Sobie po śmierci włócznią bok otworzyć i Serce przebić, aby ludzie poznali, że to Serce, z którego wówczas wyszła krew i woda, umiłowało ich aż do końca, że z niego wypłynęła ofiara krzyża, z niego Kościół Święty z siedmiu zdrojami łaski, z niego - zbawienie i odrodzenie wszystkich." ("Nabożeństwo do NSJ", wyd. II, s. 12-13).
Sztuka starochrześcijańska ukazywała Chrystusa jako Dobrego Pasterza, który oddał życie za nas wszystkich . Pobożność średniowieczna rozwijała kult Męki Pańskiej,
a w ikonografii przedstawiano Chrystusa jako Męża Boleści. Żywe było nabożeństwo do Rany Jego Boku i Serca przeszytego włócznią przez żołnierza. Rozumiano, że jest to Serce naszego Zbawiciela, które tak bardzo umiłowało wszystkich ludzi.
W XVII wieku Chrystus wybrał francuską zakonnicę - Małgorzatę Marię Alacoque ,aby za jej pośrednictwem po raz pierwszy w historii Kościoła ukazać całemu światu Swoje Najświętsze Serce. Nie tylko objawił Jego miłość, ale zażądał publicznej czci poprzez ustanowienie osobnego święta, określił kult i dał wielkie obietnice.
Cztery najważniejsze objawienia:
1)Serce Jezusa znakiem miłości Boga do ludzi- podczas pierwszego objawienia (27 grudnia 1673 r.) Pan Jezus powiedział: "Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i wzbogacić ludzi swymi Bożymi skarbami. (…) W Nim znajdą wszystko, cokolwiek będzie im potrzebne dla uratowania swych dusz z przepaści zguby".
2) Nabożeństwo do Serca Jezusa jedynym ratunkiem w ostatnich czasach- podczas drugiego wielkiego objawienia św. Małgorzata miała symboliczną wizję Serca Bożego. Widziała Je jakby na jakimś tronie z płomieniami . Jaśniało bardziej niż Słońce, a było przezroczyste jak kryształ. Z boku widniała święta krwawa rana, a otoczone cierniową koroną świeciło zatkniętym na szczycie krzyżem. "Zbawca pozwolił mi pojąć - zapisała św. Małgorzata - że jedynie gorące pragnienie, by być miłowanym przez ludzi i aby ich dusze ratować z dróg zatracenia, na które całe ich rzesze pociąga szatan, skłania Go do objawienia im Swego Serca wraz ze wszystkimi skarbami Jego Bożej miłości, łask i miłosierdzia, uświęcenia i zbawienia, które się w Nim znajdują. (…) To nabożeństwo jest ostatnim wysiłkiem Jego miłości i będzie dla ludzi jedynym ratunkiem w tych ostatnich czasach." Będzie jakby "odkupieniem miłosnym, oswobodzeniem ich z mocy księcia ciemności". Będzie "pewnego rodzaju słodką wolnością dla nas w królestwie Jego miłości." Wśród różnych form czci Pan Jezus zażądał także czci wizerunków swojego Serca.
3)Miłość Boża wzgardzona i odrzucona przez ludzi- w trzecim objawieniu Pan Jezus ukazał Jego nieskończoną miłość, która jest wzgardzona przez ludzi i zażądał wynagrodzenia. Chrystus pozwolił świętej "wniknąć w cudowne głębie Jego miłości i zrozumieć, do jakich krańców posunął swe ukochanie ludzi". A w zamian za to otrzymuje "niewdzięczność i wzgardę". Pan Jezus domagał się wynagrodzenia najpierw od swojej umiłowanej uczennicy: "Ty przynajmniej staraj się Mi zadośćuczynić, o ile to będzie w twej mocy, za ich niewdzięczność. (…) Przede wszystkim przystępować będziesz do komunii św. tak często, jak tylko powoli ci posłuszeństwo, zwłaszcza zaś przyjmować Mnie będziesz w każdy pierwszy piątek miesiąca". Następnie żądał Jezus, aby każdej nocy z czwartku na piątek uczestniczyła w Jego śmiertelnym smutku, który przeżył w czasie swej męki na Górze Oliwnej. "Żebyś zaś mogła mi towarzyszyć w tej pokornej modlitwie, jaką ja wówczas zanosiłem do Ojca, wstaniesz pomiędzy jedenastą a dwunastą godziną w nocy, upadniesz na twarz i spędzisz ze mną ,jedną godzinę; będziesz wzywała Bożego miłosierdzia dla uproszenia przebaczenia grzesznikom i będziesz starała się osłodzić mi choć troczę gorycz, jakiej doznawałem z powodu opuszczenia Mnie przez uczniów"
4)Najważniejsze orędzie - Święto Serca Jezusowego- 19 czerwca 1675 roku, podczas modlitwy św. Małgorzaty przed tabernakulum, ukazał się jej Chrystus, odsłonił swoje Serce i skierował do całej ludzkości następujące słowa: "Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości, lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca służbie mojej szczególnie poświęcone. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadzą Mu cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia".
Pan Jezus dał św. Małgorzacie Marii Alacoque dwanaście obietnic, dotyczących czcicieli Jego Serca:
1)Dam im wszystkie łaski, potrzebne w ich stanie.
2)Zgoda i pokój będą panowały w ich rodzinach.
3)Będę ich pocieszał we wszystkich ich utrapieniach.
4)Będę ich pewną ucieczką w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.
5)Będę im błogosławił we wszystkich ich przedsięwzięciach.
6)Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło i ocean miłosierdzia.
7)Dusze oziębłe staną się gorliwymi.
8)Dusze gorliwe prędko dojdą do doskonałości.
9)Będę błogosławił domom, w których wizerunek Serca mojego będzie czczony.
10)Osoby, które będą to nabożeństwo rozszerzały, będą miały imię swoje wypisane w Sercu moim.
11)Dam kapłanom dar wzruszania serc najbardziej zatwardziałych.
12)W nadmiarze miłosierdzia Serca mojego przyrzekam tym wszystkim, którzy będą komunikować w pierwsze piątki miesiąca przez dziewięć miesięcy z rzędu w intencji wynagrodzenia, że miłość moja udzieli łaskę pokuty, iż nie umrą w mojej niełasce, ani bez Sakramentów świętych, a Serce moje będzie im pewną ucieczką w ostatniej godzinie życia.
