CZYM JEST RÓŻANIEC ŚWIĘTY
„Różaniec jest modlitwą bardziej Boską niż ludzką” (Czcigodny Sługa Boży Pius XII).
„Różaniec jest czymś tak ważnym – czego my nie wiemy – że gdyby ludzie choć w małej cząstce domyślali się tego, to by się modlili, żeby żyć po to, by mówić Różaniec” (wg Barbary Kloss).
„Różaniec jest modlitwą, którą nieustannie powinniśmy odkrywać w naszym życiu” (ks.Łukasz Urbanek).
„Różaniec ponagla nasze palce, usta i serca do szerokiej symfonii modlitwy i z tego powodu jest największą modlitwą, jaką kiedykolwiek ułożył człowiek”(Sługa Boży Fulton John Sheen).
„Różaniec stał się katolicką specjalnością. Modlitwą prostaczków, którzy mają Papieża i pozostają mocną prowokacją dla świata. Jesteśmy szczęściarzami. Bo mamy różaniec. Bo się możemy uczepić tajemnic, które dokonały największych rewolucji w dziejach świata. Bo się możemy dać wciągnąć w te tajemnice. Zresztą, czy nie są to też nasze tajemnice ? Pełne radości i bólu, światła i chwały. Może dlatego modlitwa różańcem staje się wciąż, tak jak niegdyś, początkiem wielu rewolucji, w naszym życiu i życiu całej ludzkości” (ks.Rafał J.Sorkowicz SChr).
„Różaniec to nie wypracowanie teologiczne. Odmawiany w chorobie, w trudnej podróży, w oczekiwaniu na wyniki badań, przed drzwiami egzaminatora jest najmądrzejszą modlitwą. Jest jak trzymanie się z zaufaniem ręki Bożej Matki, która wytrwale prowadzi nas do Jezusa” (http://sercempisane.blog.pl/2013/10/03/rozaniec-modlitwa-prostoty/)
„Różaniec jest przede wszystkim najdoskonalszą modlitwą, którą sobie pomoc Boską wyprosić możemy. Wstępem do niej jest wyznanie wiary w Składzie Apostolskim, bo wiara jest początkiem i podstawą modlitwy. Potem piętnaście razy rozpoczynamy jakby na nowo od Modlitwy Pańskiej, owego wzoru modlitw, którego sam Bóg wcielony ludzi nauczył, i w którym wszystkie prośby zawarł, aby nas wszystkimi obsypywać dobrami, kiedy Go tymi słowy po synowsku prosić będziemy. Po każdym zaś pacierzu do Ojca, który jest w niebiosach, dziesięć razy oddajemy cześć Orędowniczce i Matce naszej, u nóg tegoż Ojca za nami się wstawiającej. Witamy Ją najpiękniejszymi z Jej tytułów, słowami ponad wszystko Jej miłymi, w których anioł zwiastował jej wcielenie Słowa. Potem prosimy Ją pokornie przez Boskie Jej Macierzyństwo, aby modliła się za nami teraz, bo o to teraz, w tej chwili starać się mamy – i w godzinę śmierci, bo od tej godziny wieczność nasza zależeć będzie. Wreszcie kończymy każdą dziesiątkę, łącząc się z Chórami niebieskimi, w śpiewaniu chwały Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu” (o.Marian Morawski SJ).
„Różaniec jest Jej Ewangelią, Brewiarzem, Eucharystią” (św.o.Pio).
„Różaniec zbiera w sobie całe bogactwo wiary i pobożności chrześcijańskiej, to, co w niej jest najcenniejsze i najpiękniejsze” (ks.Marek Chmielewski).
„W swej ascetycznej prostocie modlitwa różańcowa mieni się wszystkimi odcieniami duchowości chrześcijańskiej. Wyrosła z ducha głównych szkół życia duchowego, jest w pełnym tego znaczeniu szkoła duchowości, przede wszystkim zaś szkołą modlitwy” (ks.Marek Chmielewski).
„Różaniec jest drogowskazem. Przypomina, że wyszliśmy od Boga i do Niego idziemy” (ks.Feliks Folejewski SAC).
„Po pierwsze, modlitwa różańcowa ma swoje źródło w woli Boga, co ją niezwykle nobilituje. Po drugie, Rosarium związane jest z kultem Najświętszej Maryi Panny, co tłumaczy nam, że przez odmawianie „dziesiątek” zbliżamy się do tajemnicy wcielenia” (Juliusz Gałkowski).
„Modlitwa różańcowa składa się z dwóch równie niezbędnych składników, mianowicie, po pierwsze z odmawiania 150 (obecnie z 200) „Zdrowaś Maryjo” wraz z wplecionymi w nie 15 (obecnie 20) „Ojcze nasz” i tylomaż „Chwała Ojcu”, a po wtóre, z rozmyślania lub poboznego rozważania... odpowiednich tajemnic” (Thomas Esser).
„Różaniec to skarb, który trzeba odkryć” (św.Jan Paweł II)
„Różaniec jest najpiękniejszym kwiatem ludzkiej pobożności i najbardziej owocnym źródłem łask” (Ojciec Święty Benedykt XVI).
„Różaniec został dany przez Niebo jako środek, aby ułagodzić gniew Boży i uprosić wstawiennictwo Matki Najświętszej” (Ojciec Święty Grzegorz XIII).
„Różaniec został pomyślany, aby łatwiej otworzyć nam Niebo przez wstawiennictwo Najświętszej Dziewicy” (Ojciec Święty Juliusz III).
„Różaniec jest ustanowiony przeciw herezjarchom i wciskającym się zewsząd błędom” (Ojciec Święty Leon X).
„Różaniec to szczególna modlitwa Kościoła i duchowy oręż dla każdego z nas” (Ojciec Święty Benedykt XVI).
„Różaniec, albo Psałterz Błogosławionej Dziewicy Maryi, jest bardzo pobożnym sposobem modlitwy do Boga. Jest to sposób łatwy i możliwy do praktykowania przez każdego. Polega na wysławianiu Błogosławionej Dziewicy przez powtarzanie pozdrowienia anielskiego "Zdrowaś Maryjo" sto pięćdziesiąt razy, tyle ile jest psalmów w Psałterzu Dawida, przeplatając każdą dziesiątkę Modlitwą Pańską i rozważając przy tym odpowiednie tajemnice z życia Pana Jezusa” (św.Pius V).
„Różaniec, to wspaniały wieniec z Pozdrowienia Anielskiego uwity, Modlitwą Pańską przeplatany, z obowiązkiem rozmyślania złączony, najpiękniejszy sposób modlitwy... i do zdobycia żywota wiecznego szczególnie skuteczny” (Ojciec Święty Leon XIII).
„Różaniec jest modlitwą o Maryi zjednoczonej z Chrystusem w Jego zbawczym posłannictwie. Jest równocześnie modlitwą do Maryi – naszej najlepszej Pośredniczki u Syna, a także naszą modlitwą, którą odmawiamy z Maryją” (św.Jan Paweł II).
„Różaniec jest modlitwą maluczkich i pokornych - nauczał Ksiądz Kardynał - ale też modlitwą najwznioślejszych duchów w Kościele; jest modlitwą teologów, doktorów, myślicieli i świętych” (Sługa Boży Stefan Wyszyński).
„Zdrowaś Maryjo dobrze odmawiane, czyli uważnie, z nabożeństwem i pokorą, jest według świadectwa świętych nieprzyjacielem szatana, którego zmusza do ucieczki, jest młotem, który go miażdży, jest uświęceniem duszy, radością aniołów, śpiewem wybranych, pieśnią Nowego Testamentu, radością Maryi i chwałą Trójcy Przenajświętszej. Zdrowaś Maryjo jest rosą niebieską, która czyni duszę urodzajną; jest czystym i pełnym miłości pocałunkiem, jaki składamy Maryi; jest czerwoną różą, którą Jej ofiarujemy, kosztowną perłą, którą Jej składamy w ofierze; jest czarą ambrozji i boskiego nektaru, który Jej dajemy. Wszystkie te porównania pochodzą z ust świętych” (św.Ludwik Maria Grignion de Montfort).
„Za Sługą Bożym Janem Pawłem II chciałbym przypomnieć, że Różaniec jest modlitwą biblijną, całą utkaną z Pisma Świętego. Jest to modlitwa serca, podczas której powtarzanie słów Zdrowaś Maryjo, kieruje myśl i uczucia ku Chrystusowi, by następnie zwrócić się z pełnym ufności błaganiem do jego i naszej Matki. Jest to modlitwa, która pomaga rozważać Słowo Boże i przyjmować Komunię Eucharystyczną na wzór Maryi, która zachowywała w swoim sercu wszystko to, co Jezus czynił i mówił, a także samą Jego obecność” (Ojciec Święty Benedykt XVI).
„Różaniec jest modlitwą łatwą, bo nietrudno powtarzać modlitwy [Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo], ale jest on również modlitwą bardzo wzniosłą, bo przy jej odmawianiu rozważa się tajemnice wiary. Im ktoś jest inteligentniejszy i bardziej obznajomiony w rzeczach wiary, tym głębiej owe tajemnice rozważać może i tym więcej praktycznych wskazówek dla życia może znaleźć w nich” (św.Maksymilian Maria Kolbe).
„Różaniec to miecz. Miecz przeciw złu, które chce nad nami zapanować. Trwanie z Maryją przy Jezusie uzbraja mnie do walki z moją słabością, pozwala z nadzieją ruszyć w bój o zachowywanie Ewangelii. Bywa, że czuję się wobec własnej słabości jak Dawid wobec Goliata. Wtedy różańcowe czuwania, mogą się stać moimi płaskimi kamykami, którymi, podobnie jak Dawid, zwyciężę przeciwnika” (św.o.Pio).
Różaniec jest najpotężniejszą bronią, jaką możemy się bronić na polu walki” (s. Łucja z Fatimy).
„Różaniec to spojrzenie na życie Pana Jezusa oczami Matki Bożej” (o.Bogumił Schab, dyrektor Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej).
„Różaniec to oręż nieraz ciężki i niewygodny – o jego sile i znaczeniu przekonujemy się dopiero w chwili walki... Bóg, którego Opatrzności nic się nie wymyka – powierzył losy wojny między dobrem a złem także naszej wolnej woli. Decyzja o odmawianiu Różańca jest decyzją o podjęciu walki” (Paweł Milcarek).
„Dla mnie, papieża, te piętnaście tajemnic, to piętnaście okien, poprzez które spoglądam w świetle Pana na wydarzenia w świecie” (bł.Jan XXIII).
„Różaniec jest wyrażeniem błogosławionego cyklu, w którym Bóg, wciąż na nowo, pozdrawia nas jako swoje dzieci, a my odpłacamy Mu nieustannym hymnem wdzięczności” (ks.kard.Hans Urs von Balthasar).
„Różaniec, na który Matka Boża wskazała w Fatimie, jest narzędziem danym grzesznikom dla ich nawrócenia i dla wynagrodzenia Bogu za zniewagi” (Paweł Milcarek).
„Różaniec to nic innego, jak bukiet modlitw” (ks.Jarosław Krzewicki).
„Różaniec można dostrzec w milionach rąk utrudzonych praca fizyczną. Dlka tych ludzi modlitwa z pustymi rękami wydaje się jak gdyby mniej prawdziwa, a odmawianie Różańca, to rodzaj "robótki dla nieba" (ks.Witold Stańczak SCh).
Różaniec, „to nie jest tylko rozmyślanie, wspominanie wydarzeń z przeszłości, jak oglądanie albumu z fotografiami.... ale to nieustanne zaproszenie do tego, aby wszystkie nasze doświadczenia codzienne zostały naznaczone radościami, nauczaniami, cierpieniami i chwalebnymi cudami Jezusa. Podobnie jak są cztery części różańca: radosna, światła, bolesna i chwalebna, tak i my radujemy się, uczymy, cierpimy i żyjemy w przebłyskach chwały. W ten sposób żyjąc, dotykając i wpatrując się przez łaskę w rzeczywistość zbawienia, możemy ją przekazać innym...” (o.Dominik Libiszewski OSPPE).
„Ze względu na swą kompozycję różaniec jest najdoskonalszą formą modlitwy. Stanowi mocną obronę naszej wiary, a w tajemnicach, będących przedmiotem naszej kontemplacji, wskazuje nam wzniosły wzór cnót” (Ojciec Święty Leon XIII).
Różaniec jest narzędziem łaski, cennym elementem życia wewnętrznego i skutecznym środkiem duchowego zbudowania” (św.o.Pio)
„Modlitwa różańcowa jest syntezą naszej wiary, podporą naszej nadziei, żarem naszej miłości” (św.o.Pio).
„Różaniec, to najpobożniejszy sposób modlitwy do Boga, łatwy do stosowania przez wszystkich, którzy trwają w wysławianiu Najświętszej Dziewicy” (św.Pius V)
„Różaniec ponagla nasze palce, usta i serca do szerokiej symfonii modlitw i z tego powodu jest największą modlitwą, którą kiedykolwiek ułożył człowiek”(Sługa Boży Fulton John Sheen)
„Różaniec jest ćwiczeniem pobożności chrześcijańskiej. Jako ćwiczenie pobożności wśród wiernych obrządku katolickiego, różaniec zajmuje pierwsze miejsce po Mszy świętej i brewiarzu dla duchownych i po uczestnictwie w sakramentach dla świeckich” (bł.Jan XXIII).
„Różaniec daje znakomity owoc, bardzo odpowiedni dla potrzeb naszych czasów, jako że w epoce, w której cnota wiary w Boga jest codziennie wystawiana na niezwykle poważne niebezpieczeństwa i prowokacje, chrześcijanin znajduje w Różańcu obfite środki do jej zasilania i umacniania” (Ojciec Święty Leon XIII).
„[Różaniec] prowadzi nas niewzruszenie do doskonałego poznania Jezusa Chrystusa. Oczyszcza nasze dusze z grzechu. Daje nam zwycięstwo nad wszystkimi naszymi wrogami. Ułatwia nam praktykę cnót. Rozpala w nas miłość do Jezusa Chrystusa. Wzbogaca nas w łaski i zasługi. Umacnia nas, abyśmy mogli spłacić nasze długi względem Boga i ludzi. I wreszcie sprawia, że otrzymujemy od Boga wszelkiego rodzaju łaski” (św.Ludwik Maria Grignion de Montfort).
„Różaniec, to szkoła życia katolickiego wzorowana na Przenajświętszym Zbawicielu i Jego Najświętszej Matce. Odmawiając różaniec uczymy się, jak żyć po Bożemu, jak cierpieć i tęsknić do naszej niebieskiej ojczyzny” (ks.abp Julian Nowowiejski).
„Różaniec jest modlitwą prostą, a jednocześnie kompletną pod każdym względem. Człowiek włącza się w nią ciałem i duszą, swoim głosem i dłońmi, swym umysłem i sercem. Wszystkie rodzaje modlitwy łączą się w nim i uzupełniają: uwielbienie, pochwała, błaganie, wstawiennictwo, dziękczynienie. Rozważane tajemnice obejmują pełnię tajemnicy Chrystusa, wszystkie prawdy naszej wiary, jak: Trójca Święta, Wcielenie, Odkupienie” („Szatan istnieje naprawdę”).
„Różaniec jest księgą niewidomych, w której dusze widzą i w której rozgrywa się największy dramat miłości, jaki widział świat. Jest on księgą prostaczków, która wprowadza ich w tajemnicę i wiedzę bardziej satysfakcjonującą, niż wykształcenie innych ludzi. Jest to księga starców, których oczy zamykają się pod działaniem tego świata i cieniem otwierają na materię świata przyszłego” (Sługa Boży Fulton John Sheen).
„Różaniec jest wędką, którą Maryja łowi grzeszników i z morza nieprawości wyciąga na brzeg miłosierdzia. Różaniec jest kotwicą, którą Maryja chwyta kuszonych i trzyma przy sobie, by ich nie uniosła fala namiętności. Różaniec jest łańcuchem o piętnastu ogniwach, do którego przyczepiamy nasze dusze - kiedyś ręka Maryi pociągnie ten łańcuch i podźwignie na wzgórze niebieskie wszystkich, którzy się go mocno trzymają” (św.Józef Sebastian Pelczar).
„Różaniec jest księgą Maryi, zawierającą w streszczeniu wszystko, co mądrość Boża wymyśliła najdoskonalszego, a miłość Boża wykonała najlepszego. Do tej księgi prowadzi Maryja wszystkie swoje dzieci” (św.Józef Sebastian Pelczar).
„Różaniec jest murem obronnym, którym Maryja opasuje Kościół święty” (św.Józef Sebastian Pelczar).
„Różaniec jest duchową "bronią" w walce ze złem, z wszelką przemocą, w zmaganiach o pokój w sercach, rodzinach, społeczeństwie i świecie” (Ojciec Święty Benedykt XVI).
„Cierpliwą, wytrwałą modlitwą jest różaniec. Kiedy powtarzamy Zdrowaś Maryjo, to tak, jakbyśmy trzymali się ręki Matki Boskiej, a kiedy wymawiamy imię Jezus – jakbyśmy wciąż pukali do drzwi Jego domu” (ks.Jan Twardowski).
„Prosta a wzniosła zarazem modlitwa - to różaniec święty” (św.Maksymilian).
„Różaniec to wielki dar, to skarb... Jest on wielkim, świętym słowem, jest wielką świętą bronią i wielkim świętym czynem. Trzeba więc tak szanować go, tak kochać i tak cenić, jak na to zasługuje” (MB do Barbary Kloss).
„Bez trudności pojmujemy cudowne zjawisko, że różaniec, cudowna modlitwa trwająca od siedmiu wieków, nie przeżył się, ale ciągle jest żywy, ciągle serca porywa, rozgrzewa” (ks.abp Józef Teodorowicz).
„Niebo raduje się, ziemia zadziwia, zawsze – kiedy mówię: Zdrowaś Maryja... miłość Boża króluje w moim sercu – kiedy mówię: Zdrowaś Maryja; rosnę w pobożności, odnajduję żal za grzechy – kiedy mówię: Zdrowaś Maryja; umacnia się moja nadzieja, wzrasta pociecha – kiedy mówię: Zdrowaś Maryja; raduje się moja dusza, zanika mój smutek – kiedy mówię: Zdrowaś Maryja. Taka jest wielka słodycz tego miłego pozdrowienia, że słowo ludzkie nie zdoła jej wypowiedzieć” (wg bł.Alana de Rupe).
