„Trzynasty Apostoł...”

*
Była trzynasta…
Przemilczana!
Szept o niej także nie miał ucha
Gorszyła niczym, bo…niewiasta
Co jak mężczyzna Słowa słucha.
*
Była nieśmiała
I mizerna
W żmudnej wędrówce dusza bratnia
W służbie najmocniej
Jemu wierna
Przy Męce pierwsza i ostatnia…
*
Sypiała z głową u kamienia
By nie wyróżniać się z Dwunastki
Oddana Maria Magdalena
Wdzięczna za wszystkie
Jego łaski
*
Była kobietą
Wielkiej zmiany
Co suknie zrzuca swe czerwone
Po czym obleka się w łachmany
I ze świętością
Mknie na stronę
*
Była pieczęcią
Jego cudu
Jego trzynastym Apostołem
Razem widziano ich na służbie
Razem za jednym Pańskim stołem
*
Była trzynasta
Lecz jedyna
Która wniknęła w Męki daty
Co nie uciekła, nie zdradziła
Kiedy padały pierwsze baty
*
Pierwsza słyszała
Jego trzynasta
W czas Zmartwychwstania
Jęk złych mocy
Mężny Apostoł-
Choć niewiasta
Świadek Miłości
I Wszechmocy


                                                                                                                                Anna Dawidowy