Matka Boża Szkaplerzna
Kult Matki Bożej Szkaplerznej pochodzi z góry Karmel nad Morzem Śródziemnym. Z 15 na 16 lipca 1251 roku Matka Boża ukazała się wśród aniołów pogrążonemu w modlitwie generałowi Zakonu Ojców Karmelitów Szymonowi Stockiemu. Otrzymał on od Niej szkaplerz wyrażający macierzyńską miłość Maryi, oraz nasze przyjęcie i odwzajemnienie tej miłości.Maryja wskazując na szkaplerz, powiedziała: "To będzie przywilejem dla ciebie i wszystkich karmelitów - kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego". Odtąd szkaplerz stał się częścią ubioru zakonników nie tylko karmelitańskich, Matka Boża chciała aby Jej "znak zbawienia" nosili zakonnicy jak również świeccy. Święty Szymon Stock przeżył sto lat i zmarł w opinii świętości w Zakonie Karmelitańskim w Bordeaux we Francji 16 maja 1265 roku. Szkaplerz jest szczególnym znakiem opieki Matki Bożej - "ale niech nikt nie sądzi, że nosząc tę szatę, może oddać się opieszałości serca i obojętnym duchem czekać na zbawienie", jak mówi Papież Pius XII. Dla ludzi świeckich noszenie szkaplerza w pierwotnej postaci było niewygodne, więc zmniejszono go do dwóch niedużych prostokątnych płatów sukna koloru brązowego. Na jednym płacie sukna był wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej a na drugim Najświętszego Serca Jezusowego. Noszono go na dwóch tasiemkach tak że jedna część spoczywała na piersiach a druga na plecach. Taka forma szkaplerza również zachowała się do naszych czasów. Aczkolwiek w 1910 roku Papież, święty Pius X, zezwolił ze względów praktycznych na zastąpienie szkaplerza sukiennego medalikiem szkaplerznym z tymi samymi wizerunkami. Przy ostatnim objawieniu Matki Bożej w Lourdes i w Fatimie ukazała się jako Matka Boża Szkaplerzna, prosząc aby wszyscy nosili szkaplerz. Siostra Łucja mówiła że "różaniec i szkaplerz są nierozdzielne" i jest to "znak zbawienia".
Sługa Boży Jan Paweł II powiedział w 1999 roku: "Szkaplerz do dzisiaj noszę, tak jak go przyjąłem u Karmelitów na Górce, mając kilkanaście lat". Ten papieski szkaplerz jest dziś cenną relikwią. Szkaplerz święty zobowiązuje tego, kto go nosi, do "życia nieskazitelnego". Matka Boża składając swoją obietnicę tym którzy noszą szkaplerz powiedziała: "Kto w chwili śmierci będzie miał na sobie Szkaplerz, nie zazna ognia piekielnego". Kościół bardzo często dodaje do obietnicy słowo "nabożnie": "ten, kto umrze nabożnie, nie zazna ognia piekielnego". Matka Boża uwolni taką duszę z czyśćca w pierwszą sobotę po jego śmierci.
Aby dostąpić łaski należy spełnić pewne warunki między innymi:
- nosić Szkaplerz i zachowywać czystość stosownie do swojego stanu
- odmawiać codziennie wybraną wcześniej modlitwę, na przykład: "Pod Twoją obronę", "Witaj Królowo".
-postępować według słów Maryi .
Nie możemy liczyć na łaskę i nie zaznać ognia piekielnego, tylko dlatego że nosimy szkaplerz ale musimy również postępować wedle przykazań Bożych. Ukazuje to następujący przykład zapisany w kronikach Zakonu Premonstratensów:
W czasie misji w kościele pewien młodzieniec, dotknięty Łaską Bożą, porzucił złe życie i przywdział Szkaplerz. Po pewnym czasie ponownie popadł w złe obyczaje i ze złego stał się jeszcze gorszym. Mimo tego zachował Szkaplerz. Najświętsza Dziewica, Matka zawsze miłościwa, sprowadziła na niego ciężką chorobę, podczas której we śnie młodzieniec ujrzał siebie samego przed Sądem Boskim, który za złe uczynki skazał go na wieczne potępienie. Na próżno nieszczęsny przed Najwyższym Sędzią powoływał się na fakt posiadania i noszenia Szkaplerza Najświętszej Matki.
- A gdzie są obyczaje, które byłyby godne tego Szkaplerza? - zapytał go Bóg.
- Nie wiedząc, co odpowiedzieć, nieszczęśliwy zwrócił się wówczas do Matki Boskiej.
- Ja nie mogę odwołać tego, co postanowił mój Syn - odpowiedziała Maryja
- Ależ Pani, wykrzyknął młodzieniec, ja się zmienię.
- Obiecujesz?
- Tak.
- A zatem żyj.
- W tej samej chwili chory obudził się i przerażony tym, co zobaczył i usłyszał, ślubował, że będzie odtąd z powagą nosił Szkaplerz Maryi. I rzeczywiście, wyzdrowiał i wstąpił do Zakonu Premonstratensów. Po życiu pełnym budujących uczynków oddał swą duszę Bogu.
Przywileje noszących Szkaplerz:
- Kto umrze odziany Szkaplerzem świętym nie zostanie potępiony.
- Noszący(a) Szkaplerz jako czciciel(ka) Matki Bożej zapewnia sobie Jej opiekę co do duszy i ciała w tym życiu i szczególną pomoc w godzinie śmierci.
- Każdy(a), kto pobożnie nosi Szkaplerz święty i zachowuje czystość według stanu, zostanie wyprowadzony(a) z czyśćca osobiście przez Matkę Bożą w pierwsza sobotę po swej śmierci.
- Ci, którzy należą do Bractwa Szkaplerznego są duchowo złączeni z zakonem Karmelitańskim i maja udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci, a więc we Mszach świętych, Komuniach świętych, umartwieniach, modlitwach, postach itp.
Obowiązki noszących Szkaplerz:
- Naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
- Dniem i nocą nosić na sobie Szkaplerz.
- Odmawiać codziennie modlitwę naznaczoną w dniu przyjęcia do Szkaplerza (zazwyczaj Pod Twoją Obronę).
- Czynić dobrze bliźnim.
Praktyki zalecane noszącym Szkaplerz Święty:
- Przynajmniej raz w miesiącu, jeżeli pozwolą na to warunki, oraz w święta Matki Bożej przystępować do spowiedzi i Komunii świętej.
- Nawiedzać często kościół i przynajmniej przez kilka minut modlić się do Matki Bożej.
- Od czasu do czasu z miłości do Matki Bożej wyrzec się czegoś dozwolonego (drobne umartwienie).
