SZKAPLERZ
Zamierzasz przyjąć szkaplerz karmelitański, a może nosisz go już od dłuższego czasu lub przyjąłeś go, ale z jakiś powodów zdjąłeś? Przeczytaj!
Czy wiesz, że…
Szkaplerz nazywany jest szatą Maryi i stanowi znak przymierza z Matką Bożą. To widzialny znak poświęcenia się Maryi decyzją woli.
Szkaplerz to pierwotnie wkładana przez głowę szata, którą do dziś noszą na habicie zakonnicy niektórych zgromadzeń. Początkowo był zakładany po to, by ochraniać habit przed zabrudzeniami, jednak po objawieniu Maryi generałowi zakonu karmelitów w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. nabrał innego znaczenia. Maryja, wskazując na szkaplerz Szymona Stocka, powiedziała, że „kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego”. Uczyniła z niego „znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Z czasem szkaplerz zapragnęli nosić także świeccy. Nadal niejako pełni on funkcję chronienia przed zabrudzeniami, tyle że tymi duchowymi.
Szkaplerz może mieć dziś formę sukna albo medalika. Obie są tak samo ważne. Przyjęcie do rodziny szkaplerznej może nastąpić jedynie przez przyjęcie szkaplerza płóciennego, który później można zastąpić medalikiem.
Szkaplerza nie wystarczy poświęcić, by go nosić. Potrzebny jest odpowiedni obrzęd nałożenia, którego może dokonać każdy kapłan czy diakon zgodnie z obowiązująca formułą.
Szkaplerz możesz przyjąć w każdy dzień. Jeśli w Twojej parafii nie odbywa się zbiorowe przyjęcie szkaplerza, (zazwyczaj w okolicach 16.07, w uroczystość Matki Bożej Szkaplerznej) poproś kapłana indywidualnie.
Jeśli zniszczysz/zgubisz szkaplerz, możesz go nałożyć bez ponownego poświęcenia, ponieważ przy nałożeniu szkaplerza to człowiek jest raz na zawsze poświęcony Maryi, a szkaplerz jest tylko (i aż) widocznym tego znakiem.
Możesz nosić szkaplerz z innymi medalikami czy krzyżykiem. Matka Boża nie jest samolubna.
Szkaplerz możesz nabyć w sklepie z dewocjonaliami lub przez internet. Pamiętaj, że musi zostać poświęcony przez księdza lub diakona i przyjęty z odpowiednim obrzędem.
Dziecko także może przyjąć szkaplerz. Musi być jednak świadome swojej decyzji o poświęceniu się Maryi (przyjęło się, że odpowiedni wiek to ok. 7 lat, jednak to zależy od dziecka, ile dokładnie :)).
Jeśli przyjąłeś szkaplerz, ale go nie nosiłeś lub przestałeś nosić – wyspowiadaj się z zaniedbania i nałóż go sam, bez ponownego poświęcenia.
Ze szkaplerzem wiążą się obietnice, ale też obowiązki.
OBIETNICE:
-Kto umrze odziany szkaplerzem świętym, nie zostanie potępiony.
-Noszący szkaplerz, jako czciciel Matki Bożej, zapewnia sobie Jej opiekę co do duszy i ciała w tym życiu i szczególną pomoc w godzinie śmierci.
-Każdy, kto pobożnie nosi szkaplerz święty i zachowuje czystość według stanu, zostanie wyprowadzony z czyśćca osobiście przez Matkę Bożą w pierwszą sobotę po swojej śmierci.
-Ci, którzy należą do bractwa szkaplerznego, są duchowo złączeni z zakonem karmelitańskim i mają udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci (w mszach, komuniach, umartwieniach, modlitwach, postach).
OBOWIĄZKI:
-naśladować Maryję i Jej cnoty oraz szerzyć Jej cześć,
-nosić nieustannie znak Matki Bożej Szkaplerznej, czyli szkaplerz,
-troszczyć się o bliźnich,
-odmawiać wyznaczoną przez kapłana podczas obrzędu nałożenia szkaplerza modlitwę.
